Оҳангарӣ яке аз ҳунарҳои куҳани мардуми мо маҳсуб мешавад. Вале ин пеша басо душвору пурмашаққат аст.
Имрӯз мо аз ҳаёти оҳангари ҷавони кӯҳистони деҳаи Басманда мегӯем, ки ҳанӯз аз синни 12-солагӣ ба ин ҳунар дил бастааст.
“Ҳоло 24-сола ҳастам ва аз 12-солагӣ дар пеши падарам ба омӯзиши нозукиҳои касби оҳангарӣ ҳамроҳи бародару додарам – Файзалӣ ва Нуруллоҳ пардохтем. Албатта дар оғоз ман танҳо ба корҳои сабуки устохона – оташ гирондан, ангишт партофтан, дам кардани кураи оташ ва дастрас кардани асбобҳои оҳангарӣ ба усто машғул мешудам. Он замон танҳо зеҳнамро ба нозукиҳои касб ва чи гуна омода кардани як асбоби тайёр аз ашёи хом равона мекардам.”, — нақл мекунад Файзуллоҳ.
Бо гузашти беш аз даҳ сол акнун Файзуллоҳ Худойбердиев ба яке аз оҳангарони ҷавони моҳир ва боистеъдод табдил ёфтааст. Ҳудуди ду моҳ пеш аз муҳоҷирати меҳнатӣ баргашта, имрӯз ҳамроҳи падараш – Субҳонбердӣ дар хидмати мардум аст.
Ба гуфти Файзуллоҳ, ҳоло ба ҷуз аз оҳангарӣ, инчунин аз ӯҳдаи иҷрои кафшергарӣ ва кор бо асбоби оҳанбурӣ низ мебарояд.
Вобаста ба мавсим, мардум барои сохтани ин ё он ашёи лозима дари устохонаи онҳоро мекӯбанд. Асосан дар устохонаи ин хонавода асбобҳои рӯзгор, аз қабили кафгир, корд, оташгирак, зулфаки дар, гулмех, наъл, болға, теша, ҷоду, табар ва ҳамчунин олоти кишоварзӣ – доси хурду калон, хаскаш, бел, панҷшох, метин, зоғнул, каланд, оҳан ва пешоҳани ҷуфт сохта мешавад.
Касби оҳангарӣ барои оилаи Худойбердиевҳо акнун ба манбаи аслии даромад табдил ёфтааст. Мардуми диёри Басмандаи ноҳияи Деваштич, ҳамсоядеҳаҳо- Дархон, Қалъаи Дӯст, Чӯянгарон, Қалъаи Мирзобой, Хуҷаҳо ва шаҳраки Каленинобод муштариёни аслии ин хонавода ҳастанд.
Нуралӣ Карим
