Кӯдакон — сарвати асосии миллат ва масъулияти ҷомеа

Ҳамасола 1 июн дар саросари ҷаҳон ҳамчун Рӯзи байналмилалии ҳифзи кӯдакон таҷлил мегардад ва он як ҷашни рамзӣ нест, балки фурсати муҳимест барои таваҷҷуҳи бештар ба ҳуқуқ, ҳифз ва рушди насли наврас. Дар ҷаҳони муосир, ки кӯдакон бо таҳдидҳои гуногуни иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва рақамӣ рӯбарӯ ҳастанд, таъмини ҳуқуқу озодиҳои онҳо аҳамияти бештар касб мекунад.
Таърихи ин рӯз ба солҳои баъди Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ бармегардад. Соли 1949 намояндагони созмонҳои занон дар Париж масъалаи ҳифзи кӯдакон ва таъмини сулҳи пойдорро ҳамчун шарти асосии зиндагии хушбахтонаи онҳо матраҳ карданд. Як сол баъд, 1 июни соли 1950, нахустин Рӯзи байналмилалии ҳифзи кӯдакон таҷлил гардид ва минбаъд ба яке аз муҳимтарин рӯзҳои тақвими байналмилалӣ табдил ёфт.
Кӯдакон аз гурӯҳҳои осебпазири ҷомеа ба ҳисоб мераванд. Азбаски онҳо на ҳамеша метавонанд ҳуқуқ ва манфиатҳои худро мустақилона ҳимоя намоянд, давлат, ҷомеа ва оила вазифадоранд барои зиндагӣ, таълим, саломатӣ ва рушди ҳамаҷонибаи онҳо шароити мусоид фароҳам оваранд.
Қабули Конвенсияи Созмони Милали Муттаҳид дар бораи ҳуқуқи кӯдак соли 1989 дар рушди низоми байналмилалии ҳифзи кӯдакон қадами муҳим гардид. Ин санад ҳуқуқҳои асосии кӯдаконро муайян намуда, ба чор принсипи калидӣ — манфиатҳои беҳтарини кӯдак, манъи табъиз, ҳуқуқ ба ҳаёт ва рушд ва ҳуқуқ ба шунида шудан такя мекунад.
Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 1993 ба Конвенсия ҳамроҳ шуда, ӯҳдадор гардид, ки меъёрҳои байналмилалии ҳифзи ҳуқуқи кӯдакро дар қонунгузорӣ ва сиёсати давлатӣ татбиқ намояд. Имрӯз ҳуқуқҳои кӯдакон дар кишвар аз ҷониби Конститутсия, Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҳифзи ҳуқуқҳои кӯдак» ва дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ кафолат дода мешаванд.
Рӯзи байналмилалии ҳифзи кӯдакон бори дигар ҷомеаро ба андеша водор мекунад, ки ояндаи ҳар давлат аз шароите вобаста аст, ки имрӯз барои кӯдаконаш фароҳам меорад. Сармоягузорӣ ба саломатӣ, таълим ва рушди кӯдак дар асл сармоягузорӣ ба фардои миллат аст.