Пайкараи шоири зиндаёд Бозор Собир дар боғи фарҳангии ноҳияи Файзобод гузошта шуд. Ӯ 20 ноябри соли 1938 дар деҳаи Сӯфиёни ноҳияи Файзобод ба дунё омада 1-уми майи соли 2018 дар пайи беморӣ дар Амрико даргузашт. Ҷасади шоирро дар Душанбе дар оромгоҳи Лучоб ба хок супурда буданд.
Нахустин шеърҳои Бозор Собир солҳои 60 асри 20 дар матбуоти Тоҷикистон ба табъ расиданд. Муаллифи маҷмӯаҳои «Пайванд» (1972), «Оташбарг» (1974), «Гули хор» (1978), «Мижгони шаб» (1981), «Офтобниҳол» (1982), «Оташбарг» (1984; бо ҳуруфи форсӣ, соли 1990 ба забони русӣ), «Бо чашидан, бо чамидан» (1987), «Чашми сафедор» (1991), «Симхор» (1995), «Аз Ватан вақте ки мерафтам» (1999), «Аз гули хор то симхор» (2003), «Шоиру шеъре агар ҳаст» (2004), «Хуни қалам» (2010), «Лолаи сиёҳ» (2010). Инчунин баргузидаи ашъораш соли 1995 дар ҶИЭ («Баргузидаи ашъори устод Бозор Собир») ба табъ расидааст.анбе зиндагӣ кард.
Акс аз саҳифаи фейсбукии Саодат Шарифзода
