20 феврал “Рӯзи тоза кардани ҷевони китоб” аст. Дар ин рӯз лавозимоти поккориро бояд ба даст гирифту китобҳои ғуборгирифтаро тоза кард. Нисбат ба ка китобҳое, ки дигар намехонем, чорандешӣ намоем.
Ҷевони китоб як мебели муҳим барои ҳар касе, ки ба китобхонӣ майл дорад, маҳсуб мешавад. Хонае, ки рӯи фарши он китобҳо гузошта шудаанд, зебо наменамояд. Аз ин рӯ, барои шахси хушзавқ ҷевони китоб лозим аст…
Бо гузашти вақт ҷевони китоб ба таваҷҷуҳ ниёз пайдо мекунад. Мақсад аз “Рӯзи тоза кардани ҷевони китоб” ин аст, ки бояд тасмим бигирем, ки кадомро дубора мутолиа намоему кадоме аз онҳоро ҳадя. Таҷдиди ҷевони китоб низ муҳим аст, зеро, меҳмонон ҳатман дар бораи китобҳое, ки онҳо дар рафи мо мебинанд, мепурсанд. Аз ин рӯ, китобҳои мутолинагардидаи раф танҳо таассуроти бад эҷод мекунаду халос.
