Лола Камолова чандест, ки ронандаи нақлиёти ҷамъиятист. Дидгоҳҳои гуногун ва табассуми сокинону меҳмонони пойтахт ӯро ба кораш дилгармтар месозад.
Сомонаи «jom.tj» аз як рӯзи ин бонуи ронанда матлаб таҳия намуд.
Лола Камолова кист?
Бештар аз 2 моҳ мешавад, ки Лола чанбараки троллейбуси №12-ро дар пойтахт ба даст дорад. Ӯ то ин дам хонашин буд, вале меҳри касби падарӣ ӯро ба сӯи худ мекашид. Лола мегӯяд, ронандагиро аз падараш омӯхтааст ва кунун бидуни тарсу ҳарос нақлиёти бузургро ҳам ронда метавонад.
“Падарам ронанда буданд. Моро ҳамеша дар канорашон мешинониданд ва ба ҳар ҷо барои сайругашт мебурданд. Бо дидани ронандагии он кас мо шавқманд мешудем. Баъди бузург шуданамон, он кас ронандагиро ба мо омӯзониданд. Вале замоне ҳарос доштам. Метарсидам. Ҳоло не, одат кардам, бо дили пур троллейбусро меронам.”, — мегӯяд Лола.
Ин бонуи ронанда мегӯяд, акнун падараш дар нафақа буда, вале ӯву бародарашро ҷойгузини худ карда, ҳоло ба хидмати ҳамватанонаш гузоштааст.
Як рӯзи Лола чӣ гуна мегузарад?
Лола аз субҳи барвақт ба кор шурӯъ мекунад. Хатсайри троллейбуси №12 тариқи кӯчаҳои И. Сомонӣ, А. Сино, С. Шерозӣ ва Н. Қаробоев ҳаракат мекунад. Ба таври маъруф, хатти роҳи Лола аз маҳаллаи “Путовский” оғоз шуда, дар маҳаллаи “Автосентр” дар ҷанубу ғарбии Душанбе ба охир мерасад.
Ин бонуи ронанда мегӯяд, дар як рӯз ҳудудан 6 маротиба аз ин нуқтаи хатсайр то ба нуқтаи дигараш рафту омад дорад. “Дар истгоҳи аввал 10 дақиқа ё бештар аз ин ки троллейбуси аз ман пешбуда ҳаракат кунад, таваққуф мекунам. Мусофирон як-як омадан мегиранд. Пас аз ин ба роҳ мебароям. Аз ин истгоҳ то ба истгоҳи дигарӣ.”, — қисса мекунад ӯ.
Вақте мусофирон ба нақлиёти мусофирбари Лола ворид мешаванду занеро дар сари чанбакари мошин дида, табассум мекунанд. Ин таваҷҷӯҳи истифодакунандагони нақлиёти ҷамъиятӣ ӯро рӯҳбаланд мегардонад.
“Баъзе мардҳо мебинанд, ки зан ронандагӣ дорад, ҳайрон мешаванд. Мепурсанд, ки “чандсола ҳастӣ?”, “чӣ хел кор мекунӣ?”, “ба ту маҳқул ҳаст?”. Як қисмат мегӯянд, “раҳмат ба падарат!”., — бо хушҳолӣ нақл мекунад Лола.
Мусофирон чӣ назар доранд?
Аз истгоҳ то истгоҳ қалби Лола тунд метапад. Ҳар гаҳе нақлиёти мусофирбарро бозмедорад, нафарони нав вориди он мешаванд ва суханони тозаро ба бонуи ронанда мегӯянд. Назари истифодабарандагони троллейбуси №12 ба кори Лола, як ронандаи зан дар мошинаи дарози пур аз одам, мусбат аст ва онон аз ин хушбинӣ доранд.
Мусофирон мегӯянд, “дар ҷомеаи мо баробарӣ дар байни зану мард дида мешавад. Масалан, дар солҳои пеш рондани троллейбус ё автобус ва ё мошинҳои вазнин аз ҷониби занҳо як чизи ғайримаъмул буд. Имрӯз бинед, занҳо ҳам трактор меронанд, ҳам троллейбус меронанд, ҳам автобус. Инро пешрафти ҷомеа гуфтан мумкин аст”.
Онҳо аз муносибати мардон шикоят ҳам доранд, вале перомуни фаъолияти ронандагии бонувон дидгоҳи мусбат. Як ҳамсӯҳбати мо дар ин хатсайри Лола мегӯяд, “беҳад хидматрасонӣ нисбати бонувон нағз аст. Мо собиқадори Кумитаи ҳифзи ҳуқуқ. Вақте ба нақлиёт медароем, баъзеяш моро мисли душман ҳисоб мекунанд. Ҳуҷҷати нафақахӯриро нишон медиҳем, мегӯянд, “ҳуҷҷататон қалбакӣ аст, корт гиред”. Аммо зан беҳад хуб аст. Мо ҳуҷҷатамонро нишон додем, баръаркс, нағз пешвоз мегирад”.
Ба Лола назари мусофирони ин хатсайри ҷамъиятӣ хеле муҳим аст. Ба пурсишҳои онон ҷавоб медиҳад. Ӯ мегӯяд, бештари истифодабарандагони хатсайраш ба ронандагии вай хушбинанд ва ба сӯи ин ронанда табассум мекунанд.
“Ин ҳолатҳо чандин бор шудааст. Медароянд, табассум мекунанд, механданд. Хушҳол мефароянд. Шукри Худо мекунам, ки ягон мусофири ман руҳафтода берун намешавад.”, — мегӯяд Лола.
Анҷоми афкоро ронанда
Лола дар ин баробар аз эҳтиёт кор мегирад. Дар ҳар танаффус нақлиёти ҷамъиятиро аз назар мегузаронад. Ӯ мегӯяд, ҳеҷ гоҳ фаромӯш намекунад, ки масъули ҷони мусофиронаш аст.
Меҳрофарин НАҶИБӢ
