Дар миёни иду ҷашнҳо идҳои ғайриоддӣ низ вуҷуд дорад. Аз ҷумла, Рӯзи бидуни Интернет, ки ҳар сол якшанбеи охири моҳи январ таҷлил мешавад.
Ҳадафи асосии ин ҷашн ҳадди аққал як рӯзи комил дур кардани одамон аз компютер ва шабакаи ҷаҳонии интернет аст то дар ин рӯз одамон дар ҷаҳони «воқеӣ» зиндагӣ кунанд, бо одамони дигар «зинда» муошират намоянд ё инки рӯзро ба худ бахшанд.
Ин ҷашн аз авоили солҳои 2000-ум маншаъ мегирад ва ба гуфтаи бархе аз манобеъ, Пажӯҳишгоҳи ихтироъҳои иҷтимоии Бритониё мубтакири таъсиси он ва ба гуфтаи бархеи дигар, тарҳи интернетии ғайритиҷоратии DoBe.org буд.
Табиби амрикоӣ А.Голдберг дар соли 1995 аввалин шуда вобастагии интернетро ҳамчун бемории рӯҳӣ тавсиф кард. Тибби расмӣ то ҳол онро эътироф накардааст.
Ба гуфтаи коршиносон, 6% корбарон дар саросари ҷаҳон аз ин патоложӣ азият мекашанд. Қисми бештари он (10,9%) дар кишварҳои Шарқи Наздик ҷойгир аст. Дар Аврупои Шимолӣ ва Ғарбӣ — камтарин ҳиссаи (2,6%).
Аммо имрӯзҳо ҳаётро бе интернет тасаввур кардан душвор аст. Албатта, қисме аз одамон дар саросари ҷаҳон бидуни дастрасӣ ба интернет ба воя мерасанд, аммо барои аксарият он як ҷузъи ҷудонашавандаи ҳаёт шудааст.
Интернет тасаввуроти фарҳангии моро дар бораи сабр ба таври назаррас тағйир дод. Бе интернет, мо лаззатеро, ки ҳангоми пайдо кардани он чизе, ки меҷӯем, аз даст медиҳем: мо зуд ҷавобҳоро дар интернет пайдо мекунем ва маҳсулоти дилхоҳамонро дар муддати кӯтоҳ ба даст меорем. Ҳамин тавр, бо пайдоиши интернет, сабр амалан аз байн рафт.)))
Дар як пурсиш аз ҷавонон суол намудем, ки аз истифода интернет метавонанд даст кашанд, посӯхи аксарият чунин буд, ки ба ин кор омода нестанд:
