Дар соли сипарӣ аз рӯи маълумоти Агентии омори назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон 3472,2 бону (ба 100 000 занҳои 15-49 сола) бори аввал дар ҳаёт бо ташхиси душвории ҳомиладорӣ, таваллуд ва давҷраи баъди таваллуд ба қайд гирифта шуда буданд. Гуфта мешавад, ки ба чунин мушкилӣ дучор омадани бонувони ҷавон бастагӣ дорад, ба бисёре аз масъалаҳои хонаводагӣ.
Дар ҷомеаи мо дини ислом на танҳо як рукни маънавӣ, балки роҳнамоест, ки муносибатҳои байниҳамдигариро танзим ва нақши ҳар узви оиларо маълум месозад.
Шавҳар барои нигоҳ доштани саломатии зан чӣ нақш дорад? Ислом дар ин бора чӣ таъкид кардааст?
Бо ин суол ба раиси Шӯрои уламои дини вилояти Суғд, Ҳоҷӣ Ҳусайн Мӯсозода арз кардем:
— Мард дар ҳамаи ҳолат бояд саломатии ҳамсаршро дар мавдди аввал гузорад. Хусусан, дар ин айём, ки бисёре аз аз занҳо беморанд, камхунанд. Агар сабаби инро фикр кунем, маълум мешавад, ки бонувон сари вақт таом нахӯрдаанд, реҷаи хобро риоя накардаанд. Афсӯс, ки бархе мардҳо вақте ҳамсарашон вақте бемор шуд, нигоҳ намекунанд. Арӯси беморро ба хонаи падар гусел мекунанд. Ин хатои маҳз аст! Албатта, ҳар кас ба қадри имкон шароит муҳайё мекунад. Вақте ҳамсар бемор шуд, зарур аст, ки дарҳол ба духтур муроҷиат карда, аз паи муолиҷа шавем. Бояд дар муҳити хона иззату этироми ҳамдигарӣ ҳукм ронад. Вақте дар оила ҷанҷол ва қаҳру ғазаб сар мезанад, албатта, бемориҳо, нооромиҳо пайдо мешавад. Ҳамсарон, бахусус, оилаҳои ҷавон, кӯшиш ба харҷ диҳанд, то анъанаҳои миллии оиладориро дар ҳаёти рӯзмарра, ки гузаштагонамон ба мерос мондаанд, нигоҳ дошта тавонанд.
Файзуллохон Обидов
