Прокуратури генералии Тоҷикистон бо ирсоли паёмак ҳушдор додааст, ки истифодаи ғайриқонунии барқ ҷавобгарии маъмурию ҷиноятӣ дорад.
Зеро, тағйирот дар мавриди истифодаи ғайриқонунии барқ дар Кодекси ҷиноии Тоҷикистон мавриди амал қарор гирифт.
Бар асоси он барои дахолат кардан ба таҷҳизоти ҳисоби барқӣ бо мақсади насупоридани маблағи истифодаи қувваи барқ ё бе пайваст шудан ба таҷҳизоти ҳисоби барқӣ истифода бурдани қувваи барқ ҷавобгарии ҷиноятӣ муқаррар шудааст.
Барои содир намудани ин ҷиноят ба маблағи калон ё махсусан калон, бо истифода аз вазифаи хизматӣ, аз ҷониби гурӯҳи шахсон, гурӯҳи муташаккил ё ташкилоти ҷиноятӣ ҷазои маҳрум сохтан аз озодӣ ба муҳлати аз се то даҳ сол пешбинӣ шудааст.
Тибқи моддаи 253 замимаи 1 барои дахолат ба таҷҳизоти ҳисоби барқӣ истифодаи барқ бе ҳисобкунак, агар давоми як соли баъди ҷазои маъмурӣ содир шуда бошад, – бо ҷарима ба андозаи аз 365 то 547 нишондиҳанда барои ҳисобҳо ё то 3 соли зиндон ҷазо дода мешавад.
ПИСАНД ОМАД? БО ДӮСТОНИ ХУД МУБОДИЛА КУНЕД!